Stories

O φοβερός Γολιάθ

"Δε νικιέται! Είμαστε καταδικασμένοι"

Για αιώνες, άνθρωποι με σοβαρές νευρολογικές παθήσεις ήταν καταδικασμένοι να ζούν στο περιθώριο, κι αυτοί και οι οικογένειές τους. Ακίνητοι στα σπίτια, καθηλωμένοι στο αναπηρικό καροτσάκι, καταθλιπτικοί, έρμαια του κοινωνικού αποκλεισμού, επειδή συμβιβάστηκαν με την ακινησία αφότου τραυματίστηκαν, έπαθαν εγκεφαλικό επεισόδιο, αρρώστησαν ή "έτσι γεννήθηκαν ". Η ιατρική κοινότητα, μέχρι πρόσφατα, στον εικοστό αιώνα, σήκωνε τα χέρια ψηλά. Η απώλεια βάδισης ήταν ένας φοβερός Γολιάθ.

Αυτός ο γίγαντας, καλοθρεμμένος από την προκατάληψη, κυριαρχεί ακόμα. Οι καλύτεροι των κορυφαίων ειδικοτήτων δεν τολμούν να τον αντιμετωπίσουν. Ο φυσίατρος δείχνει ασήμαντος μπροστά του. Έχει όμως στα χέρια του την αλματώδη εξέλιξη της ιατρικής και της βιοτεχνολογίας. Γνωρίζει ότι η βάδιση του ανθρώπου βασίζεται στην σταθερότητα και τη λειτουργικότητα της υπαστραγαλικής άρθρωσης. Εφαρμόζει, λοιπόν, ένα τροποποιημένο νάρθηκα τύπου klentzak και τον συνδυάζει με επανεκπαίδευση βάδισης. Ο μέχρι τώρα καταδικασμένος ασθενής βαδίζει. Ο Γολιάθ νικήθηκε.

Ο άσωτος

Επιστροφή μετά από μια οδυνηρή εμπειρία.

Πρίν από μερικά χρόνια με επισκέφθηκε στην κλινική Αποκαταστασής που εργαζόμουν ένας άνδρας μέσης ηλικίας με έντονα προβλήματα στην μέση -αφόρητοι πόνοι, δυσκολία στη μετακίνηση και στην εργασία, έντονη ψυχολογική φόρτιση διαμόρφωναν τη δυσάρεστη καθημερινότητά του.

Είχε διαγνωστεί με ρήξη μεσοσπονδυλίου δίσκου στον Ο5-Ι1 και συνοδό κήλη με πιεστικά φαινόμενα επί του νωτιαίου σάκου. Σε μένα ερχόταν για μια τρίτη γνώμη πριν από το χειρουργείο που του πρότειναν. Τον εξέτασα κλινικά και πραγματοποίησα τον απαραίτητο νευροφυσιολογικόελέγχο με ηλεκτρομυογράφημα. Σχημάτισα άποψη και τον προέτρεψα να δώσει μια ευκαιρία στη συντηρητική αγωγή πριν αποφασίσει το χειρουργείο. Του εξήγησα ότι ο πόνος του ήταν πολυπαραγοντικός. Θυμάμαι χαρακτηριστικά να του λέω πως τα ευρήματα της μαγνητικής πολλές φορές είναι σαν το γκριζάρισμα των μαλλιών μας. Απλά μας λένε ότι μεγαλώνουμε και δεν αποτελούν απόλυτες ενδείξεις χειρουργικής επέμβασης. Ολοφάνερα δύσπιστος, με ευχαρίστησε και έφυγε!

Ένα χρόνο και δύο επεμβάσεις μετά, ο άνδρας επέστρεψε με τον ίδιο πόνο και σε χειρότερη ψυχολογική κατάσταση! Χρειάστηκαν τρείς μήνες με εντατικές θεραπείες κινητοποίησης, λύσης χρόνιων μυικών σπασμών, εγκατάστασης φυσιολογικού εύρους, ενδυνάμωσης, διαιτολογικής παρέμβασης και ψυχολογικής υποστήριξης για να πετύχουμε.

Τώρα εργάζεται κανονικά, έχει μάθει να διαχειρίζεται τις σπάνιες πλέον κρίσεις χαμηλής οσφυαλγίας και απολαμβάνει μία φυσιολογική ζωή. Γίναμε και φίλοι.